گەلەکۆمەکی تورکیا، سوریا، سعودیا و قەتەر لە ڕێگەی گروپە ئیسلامیە تووندڕەوەکانەوە کە ئێستا لەژێر ناوی سوپای سوریادا کۆکراونەتەوە هەموویان بەهزری نەتەوەیی ڕەگەزپەرستانە و ئیسلامیانەی تووندڕەو تەیاربوون و بۆ سەر ناوچە کوردیەکان شاڵاویان هێنا، بەمجۆرە دانیشتوانی ڕۆژئاڤای کوردستان کەوتنە بەردەم هەڕەشەی لەناوچوون. ئەو گەلەکۆمەکییە بە پشتگیریی ڕاستەوخۆی ئەمەریکا لە ڕێگەی نوێنەرەکەیەوە تۆم باراک ئەنجام درا.

Such a policy approach has serious implications for minority rights, political pluralism, and long-term stability in Syria. The Kurdish-led administration in northeastern Syria has provided a relatively stable and inclusive governance model in a country otherwise fragmented by conflict.

تۆم باراک لە سەرکوتکردن و کۆمەڵکوژیی عەلەوەیەکاندا چاوپۆشیکرد، لە هێرش بۆ سەر دروزەکان چاوپۆشی کرد، لە هێرشی سوپای چەتەکانی سوریا بۆ سەر کوردەکان، ئەو وەکو نوێنەری ئەردۆگان سەرپەرشتی تاوانکارییەکانی کرد و بە کوردەکانی گوت “چەکەکانتان دابنێن و ملکەچی سوریا بن و هیچ مافێک وەرناگرن.”